หลังจากผ่านไปสองตอนกับการเตรียมตัวเพื่อที่จะพิชิตยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศญี่ปุ่น มาตอนนี้ ผมจะเล่าถึงประสบการณ์ที่ได้ไปปีนมาล้วนๆ ซึ่งบอกไว้ก่อนนะครับ ว่าส่วนมากจะเป็นรูปกับวีดีโอทั้งนั้น จะเป็นยังไง ไปชมกันเลยครับ

จากที่เกริ่นข้อมูลที่เล่ากันไปในตอนที่ 1 และตอนที่ 2  ทุกวันเสาร์ของสัปดาห์ ผมจะเปิดเข้าเช็คข้อมูลเพื่อที่จะเช็คดูว่า อาทิตย์ไหนอากาศจะดีเหมาะแก่การปีน เนื่องจากช่วงที่เปิดให้ปีนฟูจินั้น จะเริ่มตั้งแต่ช่วงเปลี่ยนฤดูจากใบไม้พลิมาเข้าฤดูร้อน ซึ่งช่วงนี้ฝนจะตกมากเป็นพิเศษ แถมบางครั้งไต้ฝุ่นยังเข้าอีกตั้งหาก ถึงแม้ว่าจะเข้าฤดูร้อนแล้ว ฝนก็อาจจะตกที่ฟูจิซังได้เสมอ เพราะฉะนั้นผมจึงเลือกที่จะเช็คไว้ก่อน เพราะใจจริงไม่อยากจะไปปีนทั้งๆที่ฝนตกหนัก คงจะเละน่าดูเลยครับ

จนเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคมที่ผ่านมา พยากรณ์อากาศบอกว่า อากาศดี ผมก็ไม่รอช้าครับ รีบโทรไปหาที่พัก จัดการจองรถบัส รวมไปถึงยื่นวันลากับหัวหน้าเพื่อไปปีนฟูจิซัง ๕๕๕ โดยเส้นทางที่ผมเลือกปีนก็คือ เส้น Yoshida ซึ่งเป็นเส้นทางที่ได้รับความนิยมและปีนง่ายที่สุด การเดินทางก็จะเริ่มจากขึ้นรถบัสจากชินจุกุเที่ยวแรกเพื่อไปถึงสถานีที่ 5 ให้เร็วที่สุด เพื่อที่ว่าจะได้เริ่มปีนไปให้ถึงยอดให้เร็วที่สุด จากนั้นจะเข้าพักที่พักบนยอดเขา แล้ววันรุ่งขึ้นค่อยตื่นมาตั้งแต่เช้ามืดเพื่อมารอชมพระอาทิตย์ขึ้นครับ

เมื่อวางแผนทุกอย่างพร้อมแล้ว ในคืนวันที่ 23 รีบเข้านอนให้ไวและตื่นแต่เช้านั่งรถไฟไปยังสถานีชินจุกุ เพื่อไปต่อรถบัส แต่น่าเสียดายที่ผมพลาดรถรอบแรกสุดไป คาดว่า คนญี่ปุ่นเองก็น่าจะเห็นว่าวันนั้นอากาศดีเหมาะแก่การปีนเช่นกัน ทำให้รถบัสรอบแรกนั้นเต็ม ผมกับเพื่อนเลยต้องรอรถบัสรอบถัดไป ซึ่งต้องรออีก 1 ชั่วโมงครับ

KnotMirai001

เมื่อขึ้นรถแล้ว ไม่คิดอะไรมากครับ หลับทันที หลับอย่างเดียว นอนเอาแรงให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะคาดว่าหนทางข้างหน้าน่าจะต้องใช้พลังงานสูงแน่นอน จนนั่งไปได้ประมาณชั่วโมงครึ่ง เป้าหมายของผมก็โผล่มาให้เห็น แต่โผล่มาแบบมีเมฆปกคลุม ซึ่งตอนแรกก็แอบหวั่นใจ “ไหนพยากรณ์อากาศว่าอากาศดีไงฮะ ทำไมเมฆมากขนาดนี้” แต่ยังไงก็แล้วแต่ ถอยไม่ได้แล้วครับ เล่นใช้วันลา เสียเงินนั่งรถบัสมาขนาดนี้แล้ว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด สู้ตาย!

KnotMirai002

 เมื่อถึงเวลา 10.30 รถบัสก็มาสถานีที่ 5 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปีนเขาครั้งนี้นั่นเองครับ ไม่ผิดไปจากที่คาดไว้ อากาศดียังงี้ มีหรือที่คนญี่ปุ่นเองจะพลาด

KnotMirai005

ไม่เพียงแต่ผู้ใหญ่ ขนาดเด็กที่สูงยังไม่ถึงเอวผมก็ยังมาปีน (ถึงกับบอกตัวเองว่า อย่าแพ้เด็กนะครัช ๕๕๕)

KnotMirai004

แต่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราจะมานั่งเล่นนอนเล่นที่สถานีที่ 5 ไม่ได้ ว่าแล้ว ผมก็เดินไปดูแผนที่เพื่อศึกษาเส้นทางก่อนเป็นอย่างแรก และถ่ายเก็บไว้ในกล้องเพื่อที่ว่า หากต้องการใช้งานสามารถเรียกกลับมาดู มาใช้งานได้ตลอด (ถ้าแบตกล้องไม่หมดนะครับ ๕๕๕)

KnotMirai003

แต่การเดินทางจะเริ่มไม่ได้ ถ้าผมยังไม่ได้ซื้อของสะสมชิ้นสำคัญ ของชิ้นนั้นก็คือ ไม้เท้าสำหรับประทับตรานั่นเอง เล่าคร่าวๆก็คือ ขณะที่ปีนขึ้นเวลาผ่านสถานที่ต่างๆ ก็จะมีบริการให้เหล็กร้อนจี้ลงไปบนไม้เท้า เป็นลวดลายต่างๆตามแต่สถานที่นั้นจะออกแบบ ซึ่งไม้เท้านี้มี 3 ขนาด คือ เล็ก กลางและใหญ่ ส่วนตัวแล้วผมซื้อขนาดกลางมา เพราะคิดว่า เล็กน่าจะเล็กไป สะสมไม่ครบ ส่วนใหญ่ก็อาจจะใหญ่ไป เกะกะระหว่างเดิน (หลังจากปีนเสร็จผมคิดว่า ตอนนั้นน่าจะซื้อเป็นเล็กมาสองอันน่าจะสะดวกกว่า และเอากลับไทยง่ายกว่าด้วย เหอะๆ)

KnotMirai001-3

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วก็ออกเดินทาง ในช่วงแรกยังไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ เป็นทางเดินธรรมดา ไม่ชัน ไม่ต้องปีน ไม่ลำบากอะไร ซึ่งถ้าหากมาปีนแต่เช้าก็จะเดินสวนทางกับบรร